28η Οκτωβρίου 2026

Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου μάς υπενθυμίζει το θάρρος του ελληνικού λαού που υπερασπίστηκε την ελευθερία του απέναντι στον φασισμό. Τιμούμε όσους αγωνίστηκαν, κρατώντας το «Όχι» ζωντανό στις σημερινές μας επιλογές, κάθε φορά που λέμε όχι στον φασισμό και σε κάθε σύγχρονη έκφρασή του, στο ρατσιστικό μίσος, στην επιβολή με τη βία, στην περιφρόνηση της δημοκρατίας και στον διαχωρισμό των ανθρώπων σε ανώτερους και κατώτερους.

Ως σχολική κοινότητα, έχουμε χρέος να καλλιεργούμε την ελεύθερη σκέψη, τον σεβασμό στη διαφορετικότητα και το θάρρος να στεκόμαστε δίπλα σε όποιον αδικείται. Με γνώση και αλληλεγγύη, κάνουμε την ιστορική μνήμη πράξη όταν υπερασπιζόμαστε καθημερινά την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το «Όχι» στον φασισμό είναι καθημερινή ευθύνη όλων μας. 

Χρόνια πολλά, με ειρήνη, ελευθερία και δημοκρατία!

Η 28η Οκτωβρίου μέσα από την ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη

Με συγκίνηση και σεβασμό στην ιστορική μνήμη, πραγματοποιήθηκε σήμερα στο σχολείο μας η γιορτή για την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Με οδηγό το εμβληματικό έργο «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη, τα παιδιά προσέγγισαν το έπος του ’40 μέσα από την ποίηση, τη θεατρική έκφραση και την εικαστική δημιουργία, σε μια ιδέα των εκπαιδευτικών της Δ΄.

Ο Ελύτης, που έζησε τον πόλεμο στην πρώτη γραμμή ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στο ελληνοαλβανικό μέτωπο, έδωσε με την ποίησή του φωνή στη δοκιμασία, στην αντίσταση και στην ελπίδα. 

Οι μαθητές και οι μαθήτριες των τμημάτων της Δ΄ τάξης ζωντάνεψαν τρεις σταθμούς ιστορίας και ποίησης: «Η Γένεσις – Το φως», «Τα Πάθη – Το έπος του ’40» και «Το Δοξαστικόν – Η Ειρήνη». Μέσα από τις ερμηνείες τους, ανέδειξαν τη διαδρομή από το φως και την ομορφιά της ζωής στη δοκιμασία του πολέμου και από εκεί στην προσδοκία της ειρήνης.

Η προετοιμασία της γιορτής οργανώθηκε από τις εκπαιδευτικούς Άννα Κοκαλη (Δ1), Ελένη Μενεγάκη (Δ2), Χαρά Χρονάκη (Δ3) και τις εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης Εμμανουέλα Τζανάκη και Εμμανουέλα Σεβδαλή και έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να γίνουν μικροί ερευνητές και δημιουργοί. Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων στην τάξη, μελέτησαν αυθεντικά πρωτοσέλιδα εφημερίδων της 28ης Οκτωβρίου 1940, γνώρισαν προκηρύξεις που διακινούνταν κρυφά κατά την Κατοχή και δημιούργησαν κόμικ και γελοιογραφίες εμπνευσμένα από το «ΟΧΙ» των Ελλήνων, επιστρατεύοντας τη φαντασία και το χιούμορ τους.

Τις επετειακές δράσεις πλαισίωσαν δύο εκθέσεις στον χώρο του σχολείου. Στην εικαστική έκθεση, οι τάξεις αποτύπωσαν τον ποιητικό κόσμο του Ελύτη μέσα από χελιδονόδεντρα της ελπίδας, ήλιους των λέξεων, εικόνες του Αιγαίου, κολάζ, καλλιγραφήματα και χειρόγραφα. 

Στην έκθεση ιστορικών αντικειμένων και κειμηλίων της εποχής του ’40, αντικείμενα που έφεραν μαθήτριες και μαθητές έδωσαν μια απτή διάσταση στο παρελθόν, συνδέοντας την ιστορία με τις οικογενειακές μνήμες.

Τον πανηγυρικό της ημέρας προετοίμασαν και εκφώνησαν οι ίδιοι οι μαθητές:

ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η συλλογική αυτή προσπάθεια συνέδεσε τη γνώση με το συναίσθημα και τη δημιουργία, δίνοντας στα παιδιά χώρο να εκφράσουν με τη δική τους φωνή το νόημα της επετείου: την αξία της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης.

Θερμά συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά και στους εκπαιδευτικούς που τα καθοδήγησαν, καθώς και ευχαριστίες στις οικογένειες που συνέβαλαν στην έκθεση των ιστορικών αντικειμένων.

Χρόνια πολλά σε όλες τις οικογένειες της σχολικής μας κοινότητας!

Κάθε παιδί έχει τη δική του διαδρομή: μια καλή πρακτική από εκπαιδευτικό του σχολείου μας σε ημερίδα επιμόρφωσης

 Με ιδιαίτερη χαρά μοιραζόμαστε τη συμμετοχή μιας νέας εκπαιδευτικού του σχολείου μας ως εισηγήτριας στην επιμορφωτική δράση της Σχολικής Συμβούλου «Οργανώνοντας τη μάθηση στις μικρές τάξεις: παρατήρηση, συμμετοχή και καλές διδακτικές πρακτικές». 

Η δράση είχε στόχο να υποστηρίξει τους εκπαιδευτικούς της Α΄ και Β΄ Δημοτικού στην οργάνωση της μαθησιακής διαδικασίας και στην ανταπόκριση στις διαφορετικές ανάγκες των παιδιών.

Με τίτλο «Κάθε παιδί έχει τη δική του διαδρομή — Συμβολική υιοθεσία ζώων: Τέσσερα ζωάκια-σύμμαχοι στην καλλιέργεια δεξιοτήτων, την αυτορρύθμιση και τη συμπερίληψη», η εκπαιδευτικός της Α2΄ τάξης του 3ου Δημοτικού, Κυριακή Δαβράδου, παρουσίασε μια βιωματική πρακτική που συνδέει τη μάθηση με τη συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη.

Τέσσερα ζωάκια-κούκλες γίνονται συνοδοιπόροι των παιδιών, προσφέροντας αφορμές για έκφραση συναισθημάτων, επικοινωνία και συνεργασία. Κάθε χαρακτήρας συνδέεται με διαφορετικές δεξιότητες και βοηθά τα παιδιά να εξασκούνται στην αυτορρύθμιση, στην ενσυναίσθηση, στον σεβασμό και στην αποδοχή της διαφορετικότητας. Βασική αρχή της πρακτικής είναι ότι αυτές οι δεξιότητες καλλιεργούνται με προσπάθεια, εξάσκηση και υποστήριξη: οι συμπεριφορές δεν χαρακτηρίζουν οριστικά ένα παιδί, αλλά προσφέρουν ευκαιρίες για μάθηση και εξέλιξη.

ΚΛΙΚ ΕΔΩ 
Συμπληρωματικές πληροφορίες 

Παράλληλα, τα παιδιά καταγράφουν σε ημερολόγιο τις εμπειρίες που μοιράζονται με τα ζωάκια και τις παρουσιάζουν στην τάξη. Έτσι, η γραφή αποκτά πραγματικό επικοινωνιακό σκοπό και συνδέεται με την αφήγηση, την οργάνωση της σκέψης και την προφορική έκφραση.

 

Μαθητική φωνή, αυτονομία και συμπερίληψη: εμπειρίες από ένα σχολείο Μοντεσσόρι στη Γερμανία

 Πώς μαθαίνουν τα παιδιά να οργανώνουν την εργασία τους, να εκφράζουν τη γνώμη τους και να αναλαμβάνουν ευθύνη για τη σχολική τους κοινότητα; 

Αυτά τα ερωτήματα βρέθηκαν στο επίκεντρο της επίσκεψης των εκπαιδευτικών της Τάξης Ένταξης του σχολείου μας, Ιωάννας Βάρδα και Μαρίας Καρπαθιωτάκη, που επισκέφθηκαν το Δημοτικό Σχολείο Μοντεσσόρι του Χάνγκελσμπεργκ στη Γερμανία, (Freie Montessori Grundschule Hangelsberg) στο πλαίσιο του σχεδίου Erasmus+ 2026-1-EL01-KA121-SCH-000422817 με τίτλο «Ενδυνάμωση της μαθητικής φωνής και Δημοκρατικής συμμετοχής στο σχολείο». 

Η παρατήρηση της σχολικής καθημερινότητας και οι συζητήσεις με το προσωπικό ανέδειξαν πρακτικές που συνδέονται άμεσα με τη θεματική του σχεδίου μας: τη δημοκρατική φωνή των μαθητών και την ουσιαστική συμμετοχή όλων των παιδιών. Οι συμμετέχουσες παρουσίασαν τις βασικές αρχές λειτουργίας του σχολείου που επισκέφθηκαν στην εκδήλωση ενδοσχολικής διάχυσης.

Ελευθερία επιλογής με οργάνωση και υποστήριξη

Κεντρική θέση στο πρόγραμμα έχει η ελεύθερη εργασία, γνωστή ως Freiarbeit. Οι μαθητές επιλέγουν τη σειρά των εργασιών τους, τα υλικά που θα χρησιμοποιήσουν και τον τρόπο συνεργασίας τους, μέσα σε ένα σαφές πλαίσιο μαθησιακών στόχων και υποχρεώσεων. Οι εκπαιδευτικοί παρατηρούν, καθοδηγούν και προσφέρουν βοήθεια ανάλογα με τις ανάγκες κάθε παιδιού.

Τα παιδιά εργάζονται σε μικτές ηλικιακές ομάδες Α΄–Γ΄ και Δ΄–ΣΤ΄, με τους μεγαλύτερους να υποστηρίζουν συχνά τους μικρότερους. Όπου χρειάζεται, οργανώνονται και δραστηριότητες ανά τάξη. Έτσι, η συνεργασία μεταξύ ηλικιών συνδυάζεται με τη διδασκαλία που ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες μαθησιακές απαιτήσεις.

Ατομικά πλάνα εργασίας, λίστες μαθησιακών στόχων και φύλλα αυτοδιόρθωσης βοηθούν τους μαθητές να παρακολουθούν την πρόοδό τους. Καθημερινά καταγράφουν στον προσωπικό τους φάκελο όσα πραγματοποίησαν, ενώ τα μικρότερα παιδιά μπορούν να χρησιμοποιούν εικόνες και ζωγραφική. Μέσα από αυτές τις σταθερές συνήθειες, εξασκούνται σταδιακά στον προγραμματισμό, στην αυτοαξιολόγηση και στην υπευθυνότητα.

Η φωνή των παιδιών στην καθημερινή σχολική ζωή

Η ημέρα ξεκινά με τον πρωινό κύκλο: έναν σταθερό χρόνο επικοινωνίας, όπου τα παιδιά μοιράζονται εμπειρίες και προβληματισμούς και συζητούν για τις δραστηριότητες της ημέρας. Τον συντονισμό αναλαμβάνουν και οι ίδιοι οι μαθητές, με τη βοήθεια καρτών.

Σύμφωνα με την ενημέρωση από το σχολείο, η μαθητική εκπροσώπηση και η Μαθητική Συνέλευση δίνουν στα παιδιά τη δυνατότητα να μεταφέρουν αιτήματα, να προτείνουν αλλαγές και να συμμετέχουν στη συζήτηση σχολικών ζητημάτων. Παράλληλα, επιλέγουν ανά δεκαπενθήμερο μαθήματα ή δραστηριότητες που ανταποκρίνονται στα ενδιαφέροντά τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το μάθημα της «ευτυχίας», στον σχεδιασμό του οποίου αξιοποιούνται οι επιθυμίες των παιδιών.

Η συμμετοχή συνδέεται και με τη φροντίδα της κοινότητας. Οι μαθητές αναλαμβάνουν την περιποίηση φυτών, την τακτοποίηση υλικών και τη φροντίδα κοινόχρηστων χώρων. Ενδιαφέρον παρουσίασε επίσης η πρακτική των «Αγγέλων του Διαλείμματος», μέσα από την οποία μεγαλύτεροι μαθητές βοηθούν τους μικρότερους στην επίλυση διαφορών.

Ένα περιβάλλον που υποστηρίζει τη συμμετοχή όλων

Ιδιαίτερη σημασία για τις εκπαιδευτικούς μας είχε η παρατήρηση της συμπεριληπτικής λειτουργίας του σχολείου. Η διαφοροποίηση των εργασιών και η συνεργασία εκπαιδευτικών γενικής και ειδικής αγωγής, παιδαγωγών και προσωπικού υποστήριξης βοηθούν τα παιδιά να συμμετέχουν στην κοινή μαθησιακή ζωή.

Στις αίθουσες παρατηρήθηκαν θέσεις ατομικής συγκέντρωσης, ακουστικά μείωσης θορύβου, καθίσματα που επιτρέπουν κίνηση και οπτικοποιημένοι κανόνες. Σε μία τάξη, για παράδειγμα, τα παιδιά δήλωναν με μαγνήτη το όνομά τους σε οπτικό πίνακα όταν μετακινούνταν σε άλλον χώρο. Μικρές, συγκεκριμένες διευκολύνσεις υποστήριζαν την οργάνωση και την αυτονομία τους.

Η τακτική συνεργασία των επαγγελματιών και η επικοινωνία με τις οικογένειες συμπληρώνουν αυτή την υποστήριξη. Στόχος είναι κάθε παιδί να λαμβάνει τη βοήθεια που χρειάζεται, διατηρώντας χώρο για προσωπική πρωτοβουλία.

Μάθηση με τα χέρια και μέσα από την πράξη

Το πλούσιο μοντεσσοριανό υλικό αποτελεί βασικό μέρος του μαθησιακού περιβάλλοντος. Χάντρες, αριθμητικές ράβδοι, ξύλινες κατασκευές, κάρτες και αισθητηριακά γράμματα βοηθούν τα παιδιά να προσεγγίζουν βιωματικά τις έννοιες. Τα υλικά βρίσκονται σε οργανωμένες και προσβάσιμες θέσεις, ώστε οι μαθητές να μπορούν να τα επιλέγουν και να τα χρησιμοποιούν αυτόνομα.

Παράλληλα, αξιοποιούνται εκπαιδευτικά πακέτα που δημιουργούν οι εκπαιδευτικοί, υλικά καλλιτεχνικής έκφρασης και ψηφιακά μέσα. Η μάθηση συνδέεται και με δεξιότητες καθημερινής ζωής, μέσα από δραστηριότητες όπως η προετοιμασία φαγητού και η εκπαίδευση στην ασφαλή χρήση του ποδηλάτου.

Τι κρατάμε για το σχολείο μας

Η αυτονομία ακόμη και των μικρότερων παιδιών και η ήρεμη συνύπαρξη διαφορετικών δραστηριοτήτων στην ίδια τάξη αποτέλεσαν από τις πιο έντονες εντυπώσεις της επίσκεψης. Η εμπειρία ανέδειξε πόσο καθοριστικά είναι τα σαφή όρια, οι σταθερές ρουτίνες, το κατάλληλο υλικό και η εμπιστοσύνη των ενηλίκων στις δυνατότητες των μαθητών. 

Για το σχολείο μας, οι παρατηρήσεις αυτές προσφέρουν αφετηρίες για συζήτηση και προσαρμογή: κύκλους διαλόγου με μαθητή συντονιστή, απλά ατομικά πλάνα εργασίας, περισσότερες ευκαιρίες έκφρασης και επιλογής, χειραπτικό υλικό και καθημερινές ευθύνες φροντίδας του σχολικού περιβάλλοντος. Η αξιοποίηση του σχολικού κήπου για υπαίθριες πολυαισθητηριακές δραστηριότητες αποτελεί ακόμη μία δυνατότητα.

Μέσα από το Erasmus+, η γνωριμία με διαφορετικές παιδαγωγικές προσεγγίσεις εμπλουτίζει τον προβληματισμό μας και στηρίζει την αναζήτηση εφαρμόσιμων ιδεών για τη δική μας σχολική καθημερινότητα. Με κοινό σχεδιασμό και σταδιακά βήματα, επιδιώκουμε να δώσουμε σε κάθε παιδί περισσότερο χώρο να εκφράζεται, να συνεργάζεται και να συμμετέχει στις αποφάσεις που το αφορούν".

Βάρδα Ιωάννα, Καρπαθιωτάκη Μαρία

μέλη της παιδαγωγικής ομάδας του σχεδίου ERASMUS+ 2026-1-EL01-KA121-SCH-000422817

Από το Erasmus+ στο «Σχολείο που Διαβάζει» Δράση διάχυσης μιας πολύτιμης παιδαγωγικής παρακαταθήκης, με επίκεντρο το φινλανδικό μοντέλο.

 

Η εμπειρία της επιμόρφωσης σε σχολεία Ευρωπαϊκών χωρών με αναγνωστική κουλτούρα, έγινε αφετηρία για μοίρασμα γνώσεων και νέων πρακτικών. 

Μέσα από τη δράση διάχυσης, οι συμμετέχοντες μοιράστηκαν τις γνώσεις και τις καλές πρακτικές που αποκόμισαν από το σχέδιο Erasmus+ για τις σχολικές βιβλιοθήκες, με επίκεντρο το φινλανδικό μοντέλο  «Lukeva Koulu – Σχολείο που Διαβάζει». Το σχολίο τίμησε με την παρουσία της η Σύμβουλος Εκπαίδευσης Μαρία Πρατσίνη.

ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Στόχος μας είναι να αξιοποιήσουμε την ευρωπαϊκή εμπειρία στην καθημερινή σχολική ζωή, καλλιεργώντας μια σταθερή αναγνωστική κουλτούρα με τη συμμετοχή εκπαιδευτικών, παιδιών και οικογενειών. Παράλληλα, επιδιώκουμε να ενισχύσουμε τον θεσμό της σχολικής βιβλιοθήκης στο Δημόσιο ελληνικό σχολείο, αναδεικνύοντας τον ρόλο της ως ανοιχτού χώρου ανάγνωσης, μάθησης, δημιουργίας και συνεργασίας.

ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΚΛΙΚ ΕΔΩ

"HAPPY TEACHERS' DAY" από την ΟΜΑΔΑ του 3ου

 

Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών με αφορμή το βιβλίο «Η δασκάλα με μισεί»

 Ένα κόκκινο μπράβο και ένα χρυσό αστέρι: Μαθαίνοντας να βλέπουμε πίσω από τις πράξεις

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ΄ τάξης είχαν την ευκαιρία να γιορτάσουν τη μέρα αυτή με έναν διαφορετικό τρόπο: μέσα από την ανάγνωση, τη συζήτηση, τον προβληματισμό και τη δημιουργική έκφραση.

Αφετηρία των θεματικών δράσεων αποτέλεσε το βιβλίο «Η δασκάλα με μισεί», από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο, μια ιστορία που έδωσε σε παιδιά και εκπαιδευτικούς την ευκαιρία να κοιτάξουν τη σχολική ζωή από πολλές διαφορετικές πλευρές και να αναρωτηθούν για τη σχέση εκπαιδευτικού και μαθητή, την επιβράβευση, την προσπάθεια, την ενσυναίσθηση αλλά και την ελευθερία της έκφρασης.

Η εκπ/κοί της ΣΤ Τζένη Πιπέρκου και Σοφία Μουσουράκη εξηγούν:

Στ1: Όταν αφήνουμε ένα βάρος πίσω μας

Μετά τη μεγαλόφωνη ανάγνωση, οι μαθητές και οι μαθήτριες του Στ1 συζήτησαν για τις στιγμές εκείνες που μπορεί να μας βαραίνουν μέσα στη σχολική κοινότητα. Κάτι που είπαμε και μετανιώσαμε, ένα ψέμα, μια άσχημη στιγμή, μια πράξη που θα θέλαμε να είχαμε χειριστεί διαφορετικά.

Κάθε παιδί έγραψε ανώνυμα τη δική του «βαριά» στιγμή και την έριξε σε ένα κουτί. Τα χαρτάκια ανακατεύτηκαν και διαβάστηκαν χωρίς να γνωρίζουμε σε ποιον ανήκε το καθένα.

Η δραστηριότητα δημιούργησε έναν ασφαλή χώρο, όπου οι μαθητές συνειδητοποίησαν πως όλοι μπορεί κάποια στιγμή να κάνουμε ένα λάθος, να πληγωθούμε ή να μετανιώσουμε για κάτι. Το βάρος, όταν μοιράζεται χωρίς φόβο και χωρίς επίκριση, γίνεται λίγο ελαφρύτερο.

Όπως ακριβώς συνέβη και με την ηρωίδα του βιβλίου, έτσι κι εμείς προσπαθήσαμε να αφήσουμε πίσω μας ό,τι μας βαραίνει και να κοιτάξουμε μπροστά.

Και επειδή κάθε παιδί έχει μέσα στη σχολική κοινότητα πράξεις για τις οποίες αξίζει ένα μεγάλο «μπράβο!», οι μαθητές και οι μαθήτριες έγραψαν στο δικό τους αστέρι μια πράξη ή ένα περιστατικό για το οποίο αισθάνονται περήφανοι. Ένα δικό τους κόκκινο μπράβο και ένα χρυσό αστέρι, όπως εκείνο της ηρωίδας.

 

Στ2: Χρειάζεται πάντα ένα μπράβο για να συνεχίσουμε;

Στο Στ2, μετά τη μεγαλόφωνη ανάγνωση, τα παιδιά κλήθηκαν να γράψουν ένα σχόλιο που θα ενθάρρυνε την ηρωίδα να συνεχίσει την προσπάθειά της.

Υπήρχε, όμως, ένας σημαντικός περιορισμός: δεν μπορούσαν να της δώσουν ούτε το κόκκινο μπράβο ούτε το χρυσό αστέρι.

Έτσι, αναζητήσαμε άλλους τρόπους για να ενθαρρύνουμε έναν άνθρωπο. Αναρωτηθήκαμε αν η επιβράβευση είναι ο μόνος τρόπος να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια κάποιου και αν μπορούμε να στηρίξουμε έναν άνθρωπο χωρίς να τον συγκρίνουμε με τους άλλους ή χωρίς να του απονείμουμε έναν «τίτλο».

Ακολούθησε ένα debate με θέμα:

«Οι βαθμοί και τα μπράβο μας βοηθούν να γίνουμε καλύτεροι ή μας γεμίζουν με άγχος και ζήλια;»

Οι μαθητές και οι μαθήτριες υπερασπίστηκαν τις απόψεις τους, άκουσαν διαφορετικές θέσεις και προσπάθησαν να τεκμηριώσουν τα επιχειρήματά τους. Γιατί, τελικά, ένα μπράβο μπορεί να μας δώσει δύναμη, αλλά μπορεί κάποιες φορές να γίνει και μέτρο σύγκρισης. Και ένας βαθμός μπορεί να μας δείξει την πρόοδό μας, αλλά δεν μπορεί να χωρέσει όλα όσα είμαστε και όλα όσα προσπαθούμε να καταφέρουμε.

Μπαίνοντας στα παπούτσια της κυρίας Λίζας

Στη συνέχεια, η συζήτηση πέρασε από την πλευρά της ηρωίδας στην πλευρά της δασκάλας.

Άραγε η κυρία Λίζα πραγματικά μισεί την ηρωίδα;

Προσπαθήσαμε να μπούμε στα «παπούτσια» της δασκάλας και να δούμε τα γεγονότα από τη δική της οπτική. Οι μαθητές και οι μαθήτριες κλήθηκαν να αναρωτηθούν:

Γιατί πιστεύεις ότι η δασκάλα επέλεξε να επιβραβεύσει τον Αντώνη και έπειτα τη Μαρία και όχι την ηρωίδα;

Μέσα από αυτή τη διαδικασία ανακαλύψαμε τη δύναμη της ενσυναίσθησης: την ικανότητα να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι μπορεί να σκέφτεται, να αισθάνεται ή να βιώνει ο άλλος, ακόμη κι όταν δεν συμφωνούμε μαζί του.

Μιλάμε για τα προβλήματα ή πραγματικά νοιαζόμαστε;

Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που ανέκυψε αφορούσε τα θέματα για τα οποία γράφει η ηρωίδα. Γράφει για μεγάλα και σημαντικά κοινωνικά ζητήματα. Αλλά μήπως κάποιες φορές τα προσεγγίζει επιφανειακά;

Έτσι οδηγηθήκαμε σε ένα πιο βαθύ ερώτημα:

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε κάποιον που απλώς μιλάει για τα κοινωνικά προβλήματα και σε κάποιον που πραγματικά νοιάζεται γι’ αυτά;

Τα παιδιά έφεραν παραδείγματα από την καθημερινότητά τους και διαπίστωσαν πως το να γνωρίζουμε και να σχολιάζουμε ένα πρόβλημα δεν είναι πάντα αρκετό. Το πραγματικό ενδιαφέρον φαίνεται στις πράξεις, στη στάση μας απέναντι στους άλλους και στην προσπάθεια να συμβάλουμε, έστω και με έναν μικρό τρόπο, στη βελτίωση της κοινότητάς μας.

Και κάπου εδώ συναντήσαμε την έννοια του ενεργού πολίτη.

Γιατί ο ενεργός πολίτης δεν είναι απλώς εκείνος που γνωρίζει τα προβλήματα της κοινωνίας. Είναι εκείνος που ενδιαφέρεται, ακούει, συμμετέχει, αναλαμβάνει ευθύνη και προσπαθεί να κάνει τη διαφορά.

Όταν φοβόμαστε να πούμε αυτό που πραγματικά πιστεύουμε

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η συζήτηση γύρω από την αυτολογοκρισία της ηρωίδας.

Η ηρωίδα κρύβει τις πραγματικές της σκέψεις, επειδή φοβάται πως η γνώμη της δεν θα αρέσει στη δασκάλα. Επιλέγει, λοιπόν, να γράψει αυτό που πιστεύει ότι θέλει να ακούσει η δασκάλα.

Αυτό μας οδήγησε έξω από τα όρια της ιστορίας και μέσα στην ίδια τη δημοκρατική κοινωνία.

Γιατί είναι επικίνδυνο για μια δημοκρατική κοινωνία όταν οι πολίτες φοβούνται να πουν την αλήθεια τους και λένε μόνο όσα θέλουν να ακούσουν οι ισχυροί;

Μιλήσαμε για τη σημασία της ελεύθερης έκφρασης, της διαφορετικής άποψης και του σεβασμού στη γνώμη του άλλου. Γιατί μια δημοκρατική κοινωνία χρειάζεται πολίτες που σκέφτονται, ρωτούν, διαφωνούν, επιχειρηματολογούν και εκφράζονται ελεύθερα.

Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα που μπορεί να προσφέρει το σχολείο: όχι να μαθαίνουμε στα παιδιά τι να σκέφτονται, αλλά να τα βοηθάμε να μάθουν πώς να σκέφτονται.

Και τελικά… τι σημαίνει «ιδανικός δάσκαλος»;

Η ημέρα έκλεισε με ένα ερώτημα που μας αφορούσε όλους:

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός ιδανικού δασκάλου;

Οι μαθητές και οι μαθήτριες κατέγραψαν τις δικές τους ιδέες. Ανάμεσα στις σκέψεις τους βρήκαν χώρο η δικαιοσύνη, η κατανόηση, η υπομονή, η ενθάρρυνση, η καλοσύνη, η δυνατότητα να ακούει, να σέβεται, να δίνει ευκαιρίες και να κάνει κάθε παιδί να αισθάνεται πως η φωνή του έχει αξία.

Και ίσως, τελικά, το σημαντικότερο «χρυσό αστέρι» να μην είναι αυτό που δίνουμε σε έναν μαθητή.

Ίσως να είναι αυτό που δημιουργούμε μέσα του όταν του δείχνουμε ότι τον βλέπουμε, τον ακούμε, πιστεύουμε στις δυνατότητές του και του δίνουμε χώρο να γίνει καλύτερος χωρίς να φοβάται να είναι ο εαυτός του.

Η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών έγινε, έτσι, μια αφορμή όχι μόνο για να μιλήσουμε για τους εκπαιδευτικούς, αλλά και για το σχολείο που θέλουμε: ένα σχολείο όπου το λάθος δεν είναι ντροπή, η προσπάθεια αναγνωρίζεται, η διαφορετική άποψη ακούγεται, η ενσυναίσθηση καλλιεργείται και κάθε παιδί μπορεί να νιώθει ότι ανήκει.

Γιατί, τελικά, ένα μεγάλο μπράβο δεν χρειάζεται πάντα κόκκινο στυλό.

Και ένα χρυσό αστέρι δεν χρειάζεται πάντα να το βλέπουν οι άλλοι.

ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ"ΚΟΡΥΦΕΣ" - Με αφορμή το βιβλίο «Στις 7 κορυφές» και τη 13η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού

 Με αφορμή τη 13η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού, οι μαθητές και οι μαθήτριες  της ΣΤ΄ τάξης ταξίδεψαν μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «Στις 7 κορυφές» (Εκδόσεις Πατάκη), σε έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις, προσπάθεια, όνειρα και… κορυφές!

Πριν ανοίξουν το βιβλίο, οι εκπαιδευτικοί ζήτησαν από τα παιδιά να παρατηρήσουν τον τίτλο και να μοιραστούν τις σκέψεις και τις υποθέσεις τους. 

Τι μπορεί να πραγματεύεται άραγε μια ιστορία με τίτλο «Στις 7 κορυφές»; 

Οι πολλές και διαφορετικές απαντήσεις  αποτέλεσαν την αφετηρία για την μεγαλόφωνη ανάγνωση της ιστορίας και τη γνωριμία με την ηρωίδα του βιβλίου, τη Χριστίνα. 

Μέσα από την προσπάθειά της ηρωίδας να κατακτήσει τις επτά υψηλότερες κορυφές των ηπείρων, τα παιδιά ανακάλυψαν πως η αναρρίχηση δεν είναι μόνο μια σωματική δραστηριότητα αλλά και ένα άθλημα που απαιτεί δύναμη, επιμονή, προετοιμασία, υπομονή και θάρρος.

Μέσα από την ιστορία της Χριστίνας δόθηκε η ευκαιρία ευκαιρία συζήτησης για τις «κορυφές» που προσπαθεί να κατακτήσει ο καθένας στη δική του ζωή. Όσο η ηρωίδα ανεβαίνει ψηλότερα, τόσο περισσότερο αντιμετωπίζει και ξεπερνά τους φόβους της. Ανακαλύπτει τις δυνάμεις της και γίνεται πιο δυνατή. Έτσι, οι κορυφές του βουνού μετατρέπονται σε έναν όμορφο συμβολισμό για τις προσωπικές μας προσπάθειες και τα εμπόδια που καλούμαστε να ξεπεράσουμε.

Στη συζήτηση που ακολούθησε, τα παιδιά διαπίστωσαν ότι οι μεγάλοι στόχοι κατακτώνται βήμα βήμα. Οι αθλητές, όπως και όλοι οι άνθρωποι στην καθημερινή τους ζωή, θέτουν μικρούς και εφικτούς στόχους, προσπαθούν, επιμένουν, κάποιες φορές αποτυγχάνουν και ξαναπροσπαθούν, προχωρώντας σταδιακά προς έναν μεγαλύτερο στόχο.

Ιδιαίτερη θέση στη συζήτηση είχαν οι λέξεις και οι αξίες που αναδεικνύει το βιβλίο και συνδέονται με το πνεύμα του αθλητισμού:

Ελπίδα – Μαζί – Φροντίδα – Αποδοχή – Αφοσίωση – Θάρρος – Υπομονή

Το βιβλίο βασίζεται στην αληθινή ιστορία της Χριστίνας Φλαμπούρη, γεγονός που κέντρισε ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον των παιδιών. Αναζητήσαν πληροφορίες στο διαδίκτυο, γνώρισαν καλύτερα την πορεία της και ανακαλύψαν τις επτά κορυφές που κατάφερε να κατακτήσει. Με τη βοήθεια ενός παγκόσμιου χάρτη, εντοπίσανε σε ποια σημεία του πλανήτη βρίσκεται η καθεμία, συνδέοντας έτσι τη λογοτεχνική αφήγηση με τη γεωγραφία και τον πραγματικό κόσμο.

Στη συνέχεια, τα παιδιά πήραν τον χρόνο τους για να σκεφτούν τις δικές τους κορυφές. Στα φύλλα εργασίας που συμπλήρωσαν απάντησαν σε δύο σημαντικά ερωτήματα:

Τι  χρειάζεται ένας άνθρωπος για να κατακτήσει τις «7 κορυφές»;

Ποιοι είναι οι προσωπικοί τους στόχοι για τη φετινή σχολική χρονιά;

Οι απαντήσεις τους μάς έδειξαν πως κάθε παιδί έχει τις δικές του κορυφές να κατακτήσει. Για κάποιους μπορεί να είναι ένας μαθησιακός στόχος, για άλλους μια προσωπική προσπάθεια, μια δυσκολία που θέλουν να ξεπεράσουν ή κάτι που μέχρι σήμερα φοβούνται να τολμήσουν.

Η δράση ολοκληρώθηκε με έναν τρόπο που έφερε ακόμη περισσότερο το ομαδικό πνεύμα του αθλητισμού στην τάξη. Τα δύο τμήματα της ΣΤ΄ τάξης συνεργάστηκαν και δημιούργησαν ένα πανό με σύνθημα "Με ένα άλμα δυνατό, φτάνω στο μέλλον που ζητώ"  για την Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού, αποτυπώνοντας με χρώματα και λέξεις τα μηνύματα που κρατήσαμε από την ιστορία.

Γιατί τελικά, ίσως η σημαντικότερη κορυφή δεν είναι αυτή που βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο ενός βουνού. Είναι εκείνη που ο καθένας μας βάζει ως προσωπικό στόχο και προσπαθεί, βήμα βήμα, να κατακτήσει.

Κάθε κορυφή ξεκινά από ένα μικρό βήμα.

Και κάθε στόχος από την απόφαση να προσπαθήσουμε!

Με αφορμή λοιπόν το βιβλίο «Στις 7 κορυφές», οι μαθητές και οι μαθήτριες της ΣΤ΄ τάξης έμαθαν πως ο αθλητισμός δεν είναι μόνο η προσπάθεια να φτάσουμε πρώτοι. 

Είναι η προσπάθεια να γίνουμε καλύτεροι, πιο δυνατοί, πιο θαρραλέοι και πιο επίμονοι, μαθαίνοντας παράλληλα να στηρίζουμε και να αποδεχόμαστε ο ένας τον άλλον.

Και το ταξίδι στις «κορυφές» δεν σταματά εδώ! 

Η δράση συνεχίζεται την Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού με βιωματικές δραστηριότητες, που θα δώσουν στα παιδιά την ευκαιρία να γνωρίσουν ακόμη καλύτερα τις αξίες του αθλητισμού μέσα από την πράξη, τη συνεργασία, την προσπάθεια και το παιχνίδι. Θα αφήσουν για λίγο τα θρανία, θα κινηθούν, θα δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους και, κυρίως, θα μάθουν πως κάθε δυσκολία μπορεί να γίνει μια νέα πρόκληση και κάθε μικρό βήμα μια ακόμη «κορυφή» που αξίζει να κατακτήσουμε!

ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Το σχέδιο μαθήματος επεξεργάστηκαν οι εκπ/κοί ΣΤ΄Σοφία Μουσουράκη, Τζένη Πιπέρκου

«Μαθητές με Φωνή»: νέο ευρωπαϊκό σχέδιο του 3ου Δημοτικού Σχολείου Αγίου Νικολάου

Erasmus+ 2026-1-EL01-KA121-SCH-000422817

«Ενδυνάμωση της Μαθητικής Φωνής και της Δημοκρατικής Συμμετοχής στο Σχολείο»

Το 3ο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Νικολάου, στο πλαίσιο της Διαπίστευσής του στο πρόγραμμα Erasmus+, ξεκινά τη σχολική χρονιά 2026–2027 την υλοποίηση ενός νέου ευρωπαϊκού σχεδίου με κεντρικό στόχο την ενδυνάμωση της μαθητικής φωνής και της δημοκρατικής συμμετοχής στη σχολική ζωή.

Η επιλογή του στόχου συνδέεται άμεσα με μία από τις βασικές οριζόντιες προτεραιότητες του Erasmus+: τη συμμετοχή στον δημοκρατικό βίο, τις κοινές ευρωπαϊκές αξίες και την ενεργό πολιτειότητα. Παράλληλα, προέκυψε μέσα από την αυτοαξιολόγηση του ίδιου του σχολείου και την ανάγκη να γίνει ένα ακόμη βήμα: οι μαθητές να μην συμμετέχουν απλώς σε δράσεις που σχεδιάζουν οι ενήλικες, αλλά να αποκτούν ουσιαστικότερο λόγο στον σχεδιασμό, στη λήψη αποφάσεων, στην αξιολόγηση και στη διαμόρφωση της σχολικής ζωής.

Για το σχολείο, «μαθητική φωνή» δεν σημαίνει απλώς να ζητάμε τη γνώμη των παιδιών. Σημαίνει να δημιουργούμε σταθερές ευκαιρίες ώστε, ανάλογα με την ηλικία και τις δυνατότητές τους, να μπορούν να εκφράζονται, να επιχειρηματολογούν, να ακούν διαφορετικές απόψεις, να συνδιαμορφώνουν κανόνες, να προτείνουν λύσεις, να αναλαμβάνουν ευθύνες και να βλέπουν ότι η συμμετοχή τους μπορεί να οδηγήσει σε πραγματικές αλλαγές.

Τρία ευρωπαϊκά σχολικά περιβάλλοντα – τρεις όψεις της δημοκρατικής συμμετοχής

Οι κινητικότητες του σχεδίου δεν σχεδιάστηκαν απλώς ως επισκέψεις σε ευρωπαϊκά σχολεία. Επιλέχθηκαν εκπαιδευτικά περιβάλλοντα που επιτρέπουν στους συμμετέχοντες να παρατηρήσουν διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους η δημοκρατία μετατρέπεται σε καθημερινή σχολική πρακτική.

Στο σχοελίο Freie Montessori Grundschule Hangelsberg στη Γερμανία, το ενδιαφέρον στρέφεται στη δημοκρατία μέσα από την αυτονομία, την επιλογή και την προσωπική ευθύνη. Στη Montessori προσέγγιση, και ιδιαίτερα μέσα από τη Freiarbeit —την οργανωμένη αυτοκατευθυνόμενη εργασία— οι μαθητές καλούνται να κάνουν επιλογές, να διαχειρίζονται τον χρόνο και την εργασία τους και να αναπτύσσουν σταδιακά αυτορρύθμιση και υπευθυνότητα. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί και στη συμπεριληπτική διάσταση: πώς δηλαδή η αυτονομία και η μαθητική φωνή γίνονται πραγματικά προσβάσιμες και σε παιδιά που χρειάζονται πρόσθετη εκπαιδευτική υποστήριξη.

Στην Utrecht της Ολλανδίας, μέσα από το μοντέλο De Vreedzame School / The Peaceable School, οι εκπαιδευτικοί θα μελετήσουν ένα σχολείο που λειτουργεί ως μικρή δημοκρατική κοινότητα. Μαθητικά συμβούλια, μαθητές-διαμεσολαβητές, συνδιαμόρφωση κανόνων, ανάληψη ευθύνης και ειρηνική επίλυση συγκρούσεων αποτελούν στοιχεία μιας σχολικής κουλτούρας στην οποία τα παιδιά δεν μαθαίνουν απλώς τι είναι δημοκρατία, αλλά την ασκούν στην καθημερινότητά τους.

Στο σχολείο Charlotte-Salomon-Grundschule στο Βερολίνο, το ενδιαφέρον εστιάζεται στη δημοκρατία μέσα από θεσμούς μαθητικής εκπροσώπησης και συμμετοχής στη σχολική ζωή. Εκπρόσωποι τάξεων, μαθητικά όργανα και συμμετοχή σε συναντήσεις και διαδικασίες του σχολείου δίνουν τη δυνατότητα στους μαθητές να γνωρίσουν στην πράξη πώς η προσωπική άποψη μπορεί να μετατρέπεται σε συλλογική εκπροσώπηση και υπεύθυνη συμμετοχή.

Με τον τρόπο αυτό, το σχέδιο προσεγγίζει τη δημοκρατική συμμετοχή από τρεις συμπληρωματικές οπτικές: αυτονομία και ευθύνη – δημοκρατική σχολική κοινότητα – μαθητική εκπροσώπηση και συνδιαμόρφωση.

Δημοκρατική συμμετοχή σημαίνει συμμετοχή όλων

Κεντρική θέση στο σχέδιο έχει και η συμπερίληψη. Η δημοκρατική συμμετοχή δεν μπορεί να περιορίζεται στα παιδιά που ήδη εκφράζονται εύκολα ή διεκδικούν αυθόρμητα χώρο στη συζήτηση. Το ζητούμενο είναι να δημιουργούνται διαφορετικοί τρόποι έκφρασης, επιλογής, συνεργασίας και ανατροφοδότησης, ώστε κάθε μαθητής και κάθε μαθήτρια να μπορεί να έχει φωνή και πραγματικό ρόλο στη σχολική κοινότητα. Γι’ αυτό και η συμμετοχή εκπαιδευτικών ειδικής και γενικής αγωγής και ειδικοτήτων στις κινητικότητες αποκτά ιδιαίτερη σημασία: επιτρέπει στο σχολείο να εξετάζει τη μαθητική φωνή όχι μόνο ως ζήτημα δημοκρατίας, αλλά και ως ζήτημα ισότιμης πρόσβασης, συμμετοχής και εκπαιδευτικής δικαιοσύνης.

Από την ευρωπαϊκή εμπειρία στην αλλαγή της σχολικής πράξης

Βασική αρχή του σχεδίου είναι ότι μια κινητικότητα Erasmus+ δεν ολοκληρώνεται με την επιστροφή από το εξωτερικό. Η πραγματική της αξία βρίσκεται στο αν η νέα γνώση μπορεί να μεταφερθεί, να προσαρμοστεί και να επηρεάσει την καθημερινή σχολική πράξη. Γι’ αυτό εκπαιδευτικοί και μαθητές θα χρησιμοποιούν Learning Journals, ημερολόγια κινητικότητας, ερωτήσεις αναστοχασμού, Padlet, exit tickets και μαθητικές συνεντεύξεις, ακολουθώντας μια σαφή διαδρομή: 

Παρατηρώ → Αναστοχάζομαι → Συγκρίνω → Επιλέγω → Προσαρμόζω → Εφαρμόζω → Αξιολογώ την επίδραση.

Έτσι, η ευρωπαϊκή εμπειρία μετατρέπεται από προσωπική εμπειρία του συμμετέχοντα σε συλλογική γνώση και εργαλείο βελτίωσης του σχολείου.

Στο ίδιο πνεύμα, η αξιολόγηση των δράσεων δεν θα αποτελεί διαδικασία που πραγματοποιείται μόνο από τους εκπαιδευτικούς. Οι ίδιοι οι μαθητές θα συμμετέχουν στην αποτίμηση των δράσεων μέσα από αυτοαξιολόγηση, peer assessment, Mentimeter, Google Forms, Traffic Lights Evaluation και ρουμπρίκες που θα συνδιαμορφώνονται από μαθητές και εκπαιδευτικούς. Η επιλογή αυτή συνδέεται άμεσα με τον κεντρικό στόχο του σχεδίου:

αν θέλουμε οι μαθητές να συμμετέχουν στις αποφάσεις, χρειάζεται να συμμετέχουν και στην αξιολόγηση των αποφάσεων και των δράσεων που τους αφορούν. Η συμμετοχική αξιολόγηση μετατρέπεται έτσι σε μια ακόμη καθημερινή άσκηση δημοκρατικού διαλόγου, τεκμηρίωσης και ευθύνης.

«Μαθητές με Φωνή – Συμμετέχω, Συνεργάζομαι, Αποφασίζω»

Οι εμπειρίες και οι πρακτικές που θα προκύψουν από τις ευρωπαϊκές κινητικότητες θα επιστρέψουν στο σχολείο και θα τροφοδοτήσουν το ετήσιο Σχέδιο Δράσης «Μαθητές με Φωνή – Συμμετέχω, Συνεργάζομαι, Αποφασίζω». Οι μαθητές θα έχουν ενεργό ρόλο όχι μόνο στην υλοποίηση αλλά και στον σχεδιασμό, την αξιολόγηση και τη διάχυση των δράσεων. Το σχέδιο θα συνδεθεί με τις Δράσεις Ενεργού Πολίτη, τα Δικαιώματα του Παιδιού, τη συμπεριληπτική εκπαίδευση, την πρόληψη και ειρηνική επίλυση συγκρούσεων, το eTwinning και την καθημερινή λειτουργία των τάξεων.

Στα παραγόμενα του σχεδίου περιλαμβάνονται ο «Οδηγός Δημοκρατικής Συμπεριφοράς και Συμμετοχής στο Σχολείο» από μαθητές για μαθητές, μαθητικά podcasts για τα Δικαιώματα του Παιδιού και τη δημοκρατική συμμετοχή, κοινά ψηφιακά προϊόντα με ευρωπαϊκά σχολεία και δράσεις ενημέρωσης της σχολικής και τοπικής κοινότητας.

Πότε θα θεωρήσουμε ότι ο στόχος πέτυχε;

Η επιτυχία του σχεδίου δεν θα μετρηθεί μόνο από τον αριθμό των κινητικοτήτων, των επισκέψεων ή των παραγόμενων προϊόντων. Θα φανεί κυρίως στην καθημερινότητα του σχολείου: όταν περισσότερα παιδιά εκφράζονται και ακούγονται, όταν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και ευθύνες, όταν συμμετέχουν σε πραγματικές αποφάσεις, όταν διαχειρίζονται τις διαφωνίες τους με μεγαλύτερη αυτονομία και όταν μπορούν να αναγνωρίσουν συγκεκριμένες αλλαγές στη σχολική ζωή στις οποίες συνέβαλε και η δική τους φωνή.

Ο στόχος του 3ου Δημοτικού Σχολείου Αγίου Νικολάου είναι, τελικά, μια ουσιαστική μετατόπιση από το «κάνουμε δράσεις για τα παιδιά» στο «σχεδιάζουμε, συνεργαζόμαστε και αποφασίζουμε μαζί με τα παιδιά».

Γιατί η δημοκρατία δεν μαθαίνεται μόνο μέσα από ένα βιβλίο. Μαθαίνεται όταν τη ζεις. Και το σχολείο μπορεί να είναι ο πρώτος χώρος όπου ένα παιδί ανακαλύπτει ότι η φωνή του έχει αξία — αλλά και ότι κάθε φωνή συνοδεύεται από ευθύνη, διάλογο, σεβασμό και συμμετοχή στην κοινότητα.

Η Διευθύντρια

Ελένη Ανδρουλάκη

Η δύναμη της προσφοράς στο σχολείο μας - ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

 Η Διεύθυνση του 3^ου Δημοτικού  ευχαριστεί θερμά 

τον κ. Κουργιαντάκη Εμμανουήλ, γονέα μαθητών του σχολείου μας και επαγγελματία στον χώρο των αλουμινοκατασκευών, για την πολύτιμη και αφιλοκερδή προσφορά του. Με την επαγγελματική του γνώση και εργασία προχώρησε στην επισκευή και αποκατάσταση των δύο κεντρικών θυρών εισόδου του σχολείου, στην επισκευή πόρτας αίθουσας που είχε παραβιαστεί, καθώς και στη συντήρηση και αποκατάσταση προβλημάτων σε πόρτες και παράθυρα αλουμινίου των αιθουσών διδασκαλίας.

Θερμές ευχαριστίες απευθύνουμε επίσης στην οικογένεια της κ. Κουκουράκη Αλεξάνδρας, για την αγορά και τοποθέτηση μονάδας κλιματιστικού σε αίθουσα διδασκαλίας του σχολείου. Η συγκεκριμένη προσφορά έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία, καθώς δεν είναι η πρώτη. Πρόκειται για το δεύτερο κλιματιστικό που η ίδια οικογένεια προσφέρει στο σχολείο των παιδιών της, στηρίζοντας με έμπρακτο τρόπο τη βελτίωση του σχολικού περιβάλλοντος.

Ένα ξεχωριστό ευχαριστώ αξίζει και στον Σύλλογο Διδασκόντων του σχολείου μας, καθώς, με ομόφωνη απόφασή του, επέλεξε διαθέσιμα χρήματα από την ολοκλήρωση ευρωπαϊκών προγραμμάτων του σχολείου να επιστρέψουν και πάλι στο σχολείο και στα παιδιά του. Με τα χρήματα αυτά ολοκηρώθηκε η αγορά και τοποθέτηση μιας ακόμη μονάδας κλιματισμού σε αίθουσα διδασκαλίας, καθώς και η αγορά φορητής μονάδας ψύξης–θέρμανσης για Αίθουσα Ένταξης.

Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» εκεί όπου οι μικρές πράξεις έχουν μεγάλη αξία

Στο σχολείο, η καθημερινότητα χτίζεται και μέσα από μικρές πράξεις φροντίδας.
Πράξεις που μπορεί να μην είναι εντυπωσιακές, αλλά βελτιώνουν ουσιαστικά τον χώρο στον οποίο μαθητές και εκπαιδευτικοί περνούν ένα μεγάλο μέρος της ημέρας τους.

Με ιδιαίτερη χαρά και ευγνωμοσύνη, δημοσιεύουμε το παρακάτω ευχαριστήριο για μια τέτοια πράξη προσφοράς προς το σχολείο μας — μια παρέμβαση που έδωσε ξανά αξιοπρεπή όψη στις φθαρμένες καρέκλες των εκπαιδευτικών και, μαζί, ένα όμορφο μήνυμα ενδιαφέροντος και σεβασμού προς το δημόσιο σχολείο.

 Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» εκεί όπου οι μικρές πράξεις έχουν μεγάλη αξία

Η Διευθύντρια και ο Σύλλογος Διδασκόντων του 3ου Δημοτικού Σχολείου Αγίου Νικολάου ευχαριστούν θερμά την «ΤΕΝΤΟΤΕΧΝΙΚΗ» Ανδρέα Αποστολάκη και τον ίδιο προσωπικά, για την προθυμία του να αναλάβει αφιλοκερδώς την αποκατάσταση και τον ευπρεπισμό των καρεκλών των εκπαιδευτικών του σχολείου μας.

Μπορεί να φαίνεται μια μικρή παρέμβαση. Για εμάς όμως δεν είναι.

Είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια καρέκλα σκισμένη, φθαρμένη και παρατημένη και σε έναν χώρο εργασίας περιποιημένο και αξιοπρεπή, όπως οφείλει να είναι το Δημόσιο σχολείο, ως έμπρακτο δείγμα σεβασμού προς του δασκάλους του και τα παιδιά.

Είναι μια «μικρή» αλλαγή που μας έκανε να αισθανθούμε ότι δεν είμαστε «του πεταμάτου» — όπως είχαν καταντήσει οι καρέκλες μας.

Η Διεύθυνση και ο Σύλλογος Διδασκόντων του 3ου Δημοτικού Σχολείου Αγίου Νικολάου

«Finland’s Reading Revolution»: Όταν η βιβλιοθήκη γίνεται η καρδιά της κοινότητας

Στο πλαίσιο του σχεδίου ERASMUS+ 2025-1-EL01-KA121-SCH-000313926 με θέμα τις Σχολικές Βιβλιοθήκες, πραγματοποιήθηκε εκπαιδευτική κινητικότητα στο Ελσίνκι της Φινλανδίας με συμμετοχή στο επιμορφωτικό σεμινάριο «Finland’s Reading Revolution: Libraries as Community Hubs» – «Η αναγνωστική επανάσταση της Φινλανδίας: Οι βιβλιοθήκες ως κέντρα της κοινότητας».

Στην κινητικότητα συμμετείχαν η Διευθύντρια, η υπεύθυνη σχολικής Βιβλιοθήκης και η υπεύθυνη καταγραφής σχολικής βίας, καθώς βασικός του στόχος ήταν η παρουσίαση σύγχρονων τρόπων με τους οποίους το σχολείο, η βιβλιοθήκη και η τοπική κοινότητα μπορούν να συνεργαστούν, ώστε τα παιδιά να ανακαλύψουν ξανά τη χαρά της ανάγνωσης.

Αφετηρία της επιμόρφωσης αποτέλεσε η διαπίστωση ότι η μείωση του ενδιαφέροντος των νέων για το βιβλίο και η αποδυνάμωση των αναγνωστικών συνηθειών, αποτελούν πλέον κοινή πρόκληση για πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ακόμη και για τη Φινλανδία, η οποία είναι διεθνώς γνωστή για την αναγνωστική της κουλτούρα. 

Η ανάγνωση, όμως, δεν αντιμετωπίστηκε μόνο ως μία σχολική δεξιότητα. Παρουσιάστηκε ως θεμελιώδες δικαίωμα, ως δρόμος προς την κριτική σκέψη, την ενσυναίσθηση, τη δημιουργικότητα, την κοινωνική συμμετοχή και τη διά βίου μάθηση. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη δημιουργία μιας αναγνωστικής κοινότητας, στην οποία τα παιδιά, οι εκπαιδευτικοί, οι οικογένειες και οι φορείς της τοπικής κοινωνίας μοιράζονται βιβλία, ιστορίες και αναγνωστικές εμπειρίες.

Κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου παρουσιάστηκαν βιωματικές και δημιουργικές μέθοδοι που μετατρέπουν την ανάγνωση από ατομική σε συλλογική εμπειρία, οπως η φινλανδική προσέγγιση της λογοτεχνικής τέχνης – Sanataide, η αξιοποίηση των βιβλίων χωρίς λόγια – Silent Books, η χρήση των audiobook στη διδασκαλία, οι δημιουργικές και καλλιτεχνικές δράσεις μετά την ανάγνωση, η καλλιέργεια του πολυγραμματισμού, η σύνδεση του βιβλίου με την εικόνα, την κίνηση, τον ήχο και την προσωπική έκφραση.

Μέσα από εργαστήρια, συζητήσεις και συνεργατικές δραστηριότητες αναδείχθηκε ότι το βιβλίο μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για ζωγραφική, δραματοποίηση, ψηφιακή αφήγηση, ηχογράφηση, δημιουργία αφίσας, podcast ή άλλου μαθητικού έργου. Με αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά δεν παραμένουν απλοί αναγνώστες αλλά γίνονται δημιουργοί και ενεργά μέλη μιας κοινότητας μάθησης.

Κεντρικό μέρος του σεμιναρίου αποτέλεσε η γνωριμία με το φινλανδικό μοντέλο Lukeva Koulu – Σχολείο που Διαβάζει. Το πρόγραμμα δεν περιορίζεται στην υλοποίηση μεμονωμένων δράσεων φιλαναγνωσίας, αλλά προτείνει τη διαμόρφωση μιας σταθερής και οργανωμένης αναγνωστικής πολιτικής, η οποία διατρέχει ολόκληρη τη σχολική ζωή.

Στο πλαίσιο αυτό, κάθε σχολείο καλείται να εξετάσει τις αναγνωστικές συνήθειες και τις ανάγκες των μαθητών του, να θέσει συγκεκριμένους στόχους και να σχεδιάσει ένα δικό του πρόγραμμα προώθησης της ανάγνωσης. Το σχέδιο συνδέει τη διδασκαλία μέσα στην τάξη, τις δράσεις της σχολικής βιβλιοθήκης, τη συνεργασία μεταξύ των διαφορετικών ηλικιακών ομάδων και τη συμμετοχή των οικογενειών και της κοινότητας.

Επισκέψεις σε σύγχρονες βιβλιοθήκες του Ελσίνκι

Η επιμόρφωση περιλάμβανε επίσης, επισκέψεις σε σύγχρονες βιβλιοθήκες του Ελσίνκι, μεταξύ των οποίων η Κεντρική Βιβλιοθήκη Oodi, η Lippulaiva Espoo, η Rikhardinkatu. Οι βιβλιοθήκες αυτές δεν λειτουργούν μόνο ως χώροι φύλαξης και δανεισμού βιβλίων. Αποτελούν ανοιχτά, προσβάσιμα και φιλόξενα κέντρα πολιτισμού (learning spaces) δημιουργίας, εκπαίδευσης και κοινωνικής συνάντησης.

Στους χώρους τους συνυπάρχουν τα βιβλία με εργαστήρια κατασκευών, ψηφιακές εφαρμογές, αίθουσες ηχογράφησης, χώροι συνεργασίας, γλωσσικές δραστηριότητες και προγράμματα για ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών, γλωσσών και πολιτισμικών καταβολών. Η λειτουργία τους αποδεικνύει στην πράξη ότι η βιβλιοθήκη μπορεί να ενισχύσει τη συμπερίληψη, τις ίσες ευκαιρίες, την ενεργό συμμετοχή και τη διά βίου μάθηση.

https://helmet.finna.fi/OrganisationInfo/Home#86685

https://www.myhelsinki.fi/places/rikhardinkatu-library/

Oodi library Helsinki 
OODI