Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών με αφορμή το βιβλίο «Η δασκάλα με μισεί»

 Ένα κόκκινο μπράβο και ένα χρυσό αστέρι: Μαθαίνοντας να βλέπουμε πίσω από τις πράξεις

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ΄ τάξης είχαν την ευκαιρία να γιορτάσουν τη μέρα αυτή με έναν διαφορετικό τρόπο: μέσα από την ανάγνωση, τη συζήτηση, τον προβληματισμό και τη δημιουργική έκφραση.

Αφετηρία των θεματικών δράσεων αποτέλεσε το βιβλίο «Η δασκάλα με μισεί», από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο, μια ιστορία που έδωσε σε παιδιά και εκπαιδευτικούς την ευκαιρία να κοιτάξουν τη σχολική ζωή από πολλές διαφορετικές πλευρές και να αναρωτηθούν για τη σχέση εκπαιδευτικού και μαθητή, την επιβράβευση, την προσπάθεια, την ενσυναίσθηση αλλά και την ελευθερία της έκφρασης.

Η εκπ/κοί της ΣΤ Τζένη Πιπέρκου και Σοφία Μουσουράκη εξηγούν:

Στ1: Όταν αφήνουμε ένα βάρος πίσω μας

Μετά τη μεγαλόφωνη ανάγνωση, οι μαθητές και οι μαθήτριες του Στ1 συζήτησαν για τις στιγμές εκείνες που μπορεί να μας βαραίνουν μέσα στη σχολική κοινότητα. Κάτι που είπαμε και μετανιώσαμε, ένα ψέμα, μια άσχημη στιγμή, μια πράξη που θα θέλαμε να είχαμε χειριστεί διαφορετικά.

Κάθε παιδί έγραψε ανώνυμα τη δική του «βαριά» στιγμή και την έριξε σε ένα κουτί. Τα χαρτάκια ανακατεύτηκαν και διαβάστηκαν χωρίς να γνωρίζουμε σε ποιον ανήκε το καθένα.

Η δραστηριότητα δημιούργησε έναν ασφαλή χώρο, όπου οι μαθητές συνειδητοποίησαν πως όλοι μπορεί κάποια στιγμή να κάνουμε ένα λάθος, να πληγωθούμε ή να μετανιώσουμε για κάτι. Το βάρος, όταν μοιράζεται χωρίς φόβο και χωρίς επίκριση, γίνεται λίγο ελαφρύτερο.

Όπως ακριβώς συνέβη και με την ηρωίδα του βιβλίου, έτσι κι εμείς προσπαθήσαμε να αφήσουμε πίσω μας ό,τι μας βαραίνει και να κοιτάξουμε μπροστά.

Και επειδή κάθε παιδί έχει μέσα στη σχολική κοινότητα πράξεις για τις οποίες αξίζει ένα μεγάλο «μπράβο!», οι μαθητές και οι μαθήτριες έγραψαν στο δικό τους αστέρι μια πράξη ή ένα περιστατικό για το οποίο αισθάνονται περήφανοι. Ένα δικό τους κόκκινο μπράβο και ένα χρυσό αστέρι, όπως εκείνο της ηρωίδας.

 

Στ2: Χρειάζεται πάντα ένα μπράβο για να συνεχίσουμε;

Στο Στ2, μετά τη μεγαλόφωνη ανάγνωση, τα παιδιά κλήθηκαν να γράψουν ένα σχόλιο που θα ενθάρρυνε την ηρωίδα να συνεχίσει την προσπάθειά της.

Υπήρχε, όμως, ένας σημαντικός περιορισμός: δεν μπορούσαν να της δώσουν ούτε το κόκκινο μπράβο ούτε το χρυσό αστέρι.

Έτσι, αναζητήσαμε άλλους τρόπους για να ενθαρρύνουμε έναν άνθρωπο. Αναρωτηθήκαμε αν η επιβράβευση είναι ο μόνος τρόπος να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια κάποιου και αν μπορούμε να στηρίξουμε έναν άνθρωπο χωρίς να τον συγκρίνουμε με τους άλλους ή χωρίς να του απονείμουμε έναν «τίτλο».

Ακολούθησε ένα debate με θέμα:

«Οι βαθμοί και τα μπράβο μας βοηθούν να γίνουμε καλύτεροι ή μας γεμίζουν με άγχος και ζήλια;»

Οι μαθητές και οι μαθήτριες υπερασπίστηκαν τις απόψεις τους, άκουσαν διαφορετικές θέσεις και προσπάθησαν να τεκμηριώσουν τα επιχειρήματά τους. Γιατί, τελικά, ένα μπράβο μπορεί να μας δώσει δύναμη, αλλά μπορεί κάποιες φορές να γίνει και μέτρο σύγκρισης. Και ένας βαθμός μπορεί να μας δείξει την πρόοδό μας, αλλά δεν μπορεί να χωρέσει όλα όσα είμαστε και όλα όσα προσπαθούμε να καταφέρουμε.

Μπαίνοντας στα παπούτσια της κυρίας Λίζας

Στη συνέχεια, η συζήτηση πέρασε από την πλευρά της ηρωίδας στην πλευρά της δασκάλας.

Άραγε η κυρία Λίζα πραγματικά μισεί την ηρωίδα;

Προσπαθήσαμε να μπούμε στα «παπούτσια» της δασκάλας και να δούμε τα γεγονότα από τη δική της οπτική. Οι μαθητές και οι μαθήτριες κλήθηκαν να αναρωτηθούν:

Γιατί πιστεύεις ότι η δασκάλα επέλεξε να επιβραβεύσει τον Αντώνη και έπειτα τη Μαρία και όχι την ηρωίδα;

Μέσα από αυτή τη διαδικασία ανακαλύψαμε τη δύναμη της ενσυναίσθησης: την ικανότητα να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι μπορεί να σκέφτεται, να αισθάνεται ή να βιώνει ο άλλος, ακόμη κι όταν δεν συμφωνούμε μαζί του.

Μιλάμε για τα προβλήματα ή πραγματικά νοιαζόμαστε;

Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που ανέκυψε αφορούσε τα θέματα για τα οποία γράφει η ηρωίδα. Γράφει για μεγάλα και σημαντικά κοινωνικά ζητήματα. Αλλά μήπως κάποιες φορές τα προσεγγίζει επιφανειακά;

Έτσι οδηγηθήκαμε σε ένα πιο βαθύ ερώτημα:

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε κάποιον που απλώς μιλάει για τα κοινωνικά προβλήματα και σε κάποιον που πραγματικά νοιάζεται γι’ αυτά;

Τα παιδιά έφεραν παραδείγματα από την καθημερινότητά τους και διαπίστωσαν πως το να γνωρίζουμε και να σχολιάζουμε ένα πρόβλημα δεν είναι πάντα αρκετό. Το πραγματικό ενδιαφέρον φαίνεται στις πράξεις, στη στάση μας απέναντι στους άλλους και στην προσπάθεια να συμβάλουμε, έστω και με έναν μικρό τρόπο, στη βελτίωση της κοινότητάς μας.

Και κάπου εδώ συναντήσαμε την έννοια του ενεργού πολίτη.

Γιατί ο ενεργός πολίτης δεν είναι απλώς εκείνος που γνωρίζει τα προβλήματα της κοινωνίας. Είναι εκείνος που ενδιαφέρεται, ακούει, συμμετέχει, αναλαμβάνει ευθύνη και προσπαθεί να κάνει τη διαφορά.

Όταν φοβόμαστε να πούμε αυτό που πραγματικά πιστεύουμε

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η συζήτηση γύρω από την αυτολογοκρισία της ηρωίδας.

Η ηρωίδα κρύβει τις πραγματικές της σκέψεις, επειδή φοβάται πως η γνώμη της δεν θα αρέσει στη δασκάλα. Επιλέγει, λοιπόν, να γράψει αυτό που πιστεύει ότι θέλει να ακούσει η δασκάλα.

Αυτό μας οδήγησε έξω από τα όρια της ιστορίας και μέσα στην ίδια τη δημοκρατική κοινωνία.

Γιατί είναι επικίνδυνο για μια δημοκρατική κοινωνία όταν οι πολίτες φοβούνται να πουν την αλήθεια τους και λένε μόνο όσα θέλουν να ακούσουν οι ισχυροί;

Μιλήσαμε για τη σημασία της ελεύθερης έκφρασης, της διαφορετικής άποψης και του σεβασμού στη γνώμη του άλλου. Γιατί μια δημοκρατική κοινωνία χρειάζεται πολίτες που σκέφτονται, ρωτούν, διαφωνούν, επιχειρηματολογούν και εκφράζονται ελεύθερα.

Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα που μπορεί να προσφέρει το σχολείο: όχι να μαθαίνουμε στα παιδιά τι να σκέφτονται, αλλά να τα βοηθάμε να μάθουν πώς να σκέφτονται.

Και τελικά… τι σημαίνει «ιδανικός δάσκαλος»;

Η ημέρα έκλεισε με ένα ερώτημα που μας αφορούσε όλους:

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός ιδανικού δασκάλου;

Οι μαθητές και οι μαθήτριες κατέγραψαν τις δικές τους ιδέες. Ανάμεσα στις σκέψεις τους βρήκαν χώρο η δικαιοσύνη, η κατανόηση, η υπομονή, η ενθάρρυνση, η καλοσύνη, η δυνατότητα να ακούει, να σέβεται, να δίνει ευκαιρίες και να κάνει κάθε παιδί να αισθάνεται πως η φωνή του έχει αξία.

Και ίσως, τελικά, το σημαντικότερο «χρυσό αστέρι» να μην είναι αυτό που δίνουμε σε έναν μαθητή.

Ίσως να είναι αυτό που δημιουργούμε μέσα του όταν του δείχνουμε ότι τον βλέπουμε, τον ακούμε, πιστεύουμε στις δυνατότητές του και του δίνουμε χώρο να γίνει καλύτερος χωρίς να φοβάται να είναι ο εαυτός του.

Η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών έγινε, έτσι, μια αφορμή όχι μόνο για να μιλήσουμε για τους εκπαιδευτικούς, αλλά και για το σχολείο που θέλουμε: ένα σχολείο όπου το λάθος δεν είναι ντροπή, η προσπάθεια αναγνωρίζεται, η διαφορετική άποψη ακούγεται, η ενσυναίσθηση καλλιεργείται και κάθε παιδί μπορεί να νιώθει ότι ανήκει.

Γιατί, τελικά, ένα μεγάλο μπράβο δεν χρειάζεται πάντα κόκκινο στυλό.

Και ένα χρυσό αστέρι δεν χρειάζεται πάντα να το βλέπουν οι άλλοι.

Carbon Farming School το 3ο Δημοτικό

Το σχολείο μας εντάχθηκε και συμμετέχει στο πρόγραμμα "Carbon Farming Schools, Σχολικοί Κήποι  & Γεωργία του Άνθρακα” σχεδιασμένο από την open farm με την υποστήριξη της ΔΕΗ.

Στο πλαίσιο αυτό, υλοποιήθηκε η πρώτη και σημαντικότερη δράση δημιουργίας σχολικού κήπου  με χαμηλό αποτύπωμα άνθρακα και εφαρμογή πρακτικών εδαφοκάλυψης & συγκαλλιέργειας, βιολογικής & αναγεννητικής γεωργίας.

Παράλληλα οι μαθητές του σχολείου, παρακολούθησαν εργαστήρια για την σημασία τους εδάφους και της γεωργίας του άνθρακα, ενώ μετά τη λήξη των μαθημάτων εκπ/κοί και γονείς ενημερώθηκαν για τη δράση και συζήτησαν τρόπους βιωσιμότητας του κήπου. Το Δήμο Αγίου Νικολάου εκπροσώπησαν ο αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος κ. Μπελούκας και η αν. Διευθύντρια της Δ/νσης Περιβάλλοντος κ.  Λαζαράκη. 

Εθελοντική Εφημερία Γονέων – Ανοιχτό Σχολείο Συνεργασίας

 

Η πιλοτική δράση «Εθελοντική Εφημερία Γονέων – Ανοιχτό Σχολείο Συνεργασίας» εντάσσεται στο Σχέδιο Δράσης "No Bullying III" 2025-2026, στο πλαίσιο της στρατηγική του σχολείου για την ενίσχυση της δημοκρατικής συμμετοχής της σχολικής κοινότητας και της ενεργού εμπλοκής των οικογενειών στη σχολική ζωή. Γονείς όλων των τάξεων ανταποκρίθηκαν πρόθυμα στο κάλεσμα της συντονίστριας του σχεδίου Βασιλικής Χασομέρη και πέρασαν λίγο από το χρόνο τους στην αυλή του σχολείου, στη διάρκεια διαλειμμάτων, ως παρατηρητές. Τους ευχαριστούμε🙏💟

Μέσα από την εθελοντική παρουσία γονέων στο σχολείο, πιστεύουμε ότι καλλιεργείται μια κουλτούρα συμμετοχικής διακυβέρνησης και συλλογικής ευθύνης, όπου το σχολείο λειτουργεί ως ανοιχτή κοινότητα μάθησης στην οποία συνεργάζονται μαθητές, εκπαιδευτικοί και οικογένειες.

Η πρακτική αυτή προωθεί:

την ενεργό συμμετοχή των γονέων στη σχολική κοινότητα

την ανάπτυξη σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ σχολείου και οικογένειας

την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και της συμπερίληψης

τη βιωματική κατανόηση των δημοκρατικών αξιών από τους μαθητές.

Η δράση αυτή θα επεκταθεί εμπλουτισμένη και την επόμενη σχολική χρονιά, καθώς συνδέεται με το νέο Ευρωπαϊκό σχέδιο του σχολείου  και την οριζόντια προτεραιότητα του Erasmus+ «Participation in democratic life, common values and civic engagement». Στο πλαίσιο αυτό, θα ενισχύσουμε τη συνεργασία μεταξύ σχολείου και τοπικής κοινότητας και θα επιδιώξουμε τη συμμετοχή όλων των μελών της σχολικής κοινότητας στη διαμόρφωση ενός δημοκρατικού και συμπεριληπτικού σχολικού περιβάλλοντος.

Κηροπλαστική και ανακύκλωση σε ένα STE(A)M Πασχαλινό εργαστήριο

 Λίγο πριν τις διακοπές του Πάσχα ασχοληθήκαμε με την τέχνη της κυροπλαστικής και τη δημιουργία πασχαλινών κεριών με ανακυκλώσιμα υλικά. 

Μέσα από ένα βιωματικό εργαστήριο STE(A)M, οι μαθητές της Δ1 και Στ1 τάξης είχαν την ευκαιρία να εξασκηθούν στα φυσικά φαινόμενα της τήξης και της πήξης, να ευαισθητοποιηθούν σχετικά με την επαναχρησιμοποιήση και την ανακύκλωση υλικών και ταυτόχρονα να ενεργοποιήσουν την φαντασία και της χειραπτικές τους δεξιότητες, ώστε να φέρουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στις δημιουργίες τους. Παράλληλα εργάστηκαν ομαδικά και συνεργάστηκαν βοηθώντας ο ένας τον άλλο. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην εκτέλεση των οδηγιών και την λήψη των προβλεπόμενων μέτρων ασφάλειας. 

Οι μαθητές έλιωσαν παλιές λαμπάδες, χρωμάτισαν το νέο κερί χρησιμοποιώντας μισοτελειωμένα λαδοπαστέλ, αρωμάτισαν με αρωματικά υλικά από τη φύση μας όπως δεντρολίβανο, δίκταμο, κανέλα, βασιλικό κτλ. Στη συνέχεια τοποθέτησαν με προσοχή τα φυτίλια και το υγρό μέσα σε καλούπια. Αφού στερεοποιήθηκε το κερί, το έβγαλαν προσεκτικά από τα καλούπια και το διακόσμησαν.

Η διαδικασία  ήταν απαιτητική αλλά ιδιαίτερα απολαυστική και  όλοι ένιωσαν ικανοποίηση από τα δημιουργήματά τους τα οποία πήραν μαζί τους ως αναμνηστικό. 

Το ενδιαφέρον αυτό εργαστήριο διοργάνωσε η εκπαιδευτικός του Τμήματος Ένταξης, Μαρία Καρπαθιωτάκη, σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς Στέλλα Κοσμαδάκη και Γιώργο Μπούγια, και την Κωνσταντίνα Οικονομάκη, και Μαριάννα Ζερβού, που ανήκουν στο βοηθητικό προσωπικό του σχολείου. 

ΕΚΘΕΣΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ Β’ ΤΑΞΗ

 Η έκθεση λαογραφίας που οργάνωσαν την Πέμπτη 26-3-2026 μαθητές και εκπαιδευτικοί της Β τάξης στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας, ζωντάνεψε το παρελθόν. Τα αντικείμενα «κουβαλάνε» ιστορίες κι αυτές οι ιστορίες παρουσιάστηκαν από τα παιδιά της Β’ τάξης σε όλους τους μαθητές-τριες και εκπαιδευτικούς του σχολείου μας, καθώς και σε πολλούς γονείς που παρευρέθηκαν.

Αφορμή στάθηκε η 13η ενότητα της Ν. Γλώσσας « Μες στο μουσείο» για να οργανωθεί μια λαογραφική έκθεση εντός του σχολείου. Τα παιδιά αναζήτησαν παλιά αντικείμενα  κι ενημερώθηκαν για τη χρησιμότητά τους από τις οικογένειές τους. Στη συνέχεια τα παρουσίασαν στην τάξη, τα περιέγραψαν και έφτιαξαν μια λεζάντα για το καθένα, επιτυγχάνοντας, έτσι, με βιωματικό τρόπο τους διδακτικούς στόχους της 13ης ενότητας.

Παράλληλα με την συλλογή των αντικειμένων, τα παιδιά κατασκεύασαν ενημερωτικές αφίσες για την έκθεση, οι οποίες αναρτήθηκαν σε κεντρικούς χώρους του σχολείου και ετοίμασαν προσκλήσεις τις οποίες μοίρασαν στις υπόλοιπες τάξεις, σε εκπαιδευτικούς και σε συγγενείς. Μ’ αυτό τον τρόπο προσέγγισαν και κατέκτησαν βιωματικά διδακτικούς στόχους κι άλλων ενοτήτων της Ν. Γλώσσας ( όπως:  ενοτ.10 -  δημιουργία αφίσας,   ενότ. 14 -  δημιουργία προσκλήσεων).

Ο τρόπος ζωής των προπαππούδων και των προγιαγιάδων μας ξεδιπλώθηκε μέσα από την περιγραφή και την παρουσίαση των  εργαλείων και των αντικειμένων που χρησιμοποιούσαν στην καθημερινότητά τους: στο σπίτι, στο νοικοκυριό, στο σχολείο, στο καφενείο, στο κουρείο, στις γεωργικές εργασίες, στην υφαντική, στο μαγείρεμα, στο ζύμωμα…. 

Οι λύχνοι, οι ξύλινες κουτάλες, τα τσικάλια, τα υφαντά, τα πλεχτά και τα σεμεδάκια, τα σχολικά βιβλία, τα μπρίκια, τα γουδιά, τα καντάρια, το φενέρι, τα παλιά τηλέφωνα, τα ραδιόφωνα και τόσα άλλα αντικείμενα , ένωσαν το παρόν με το παρελθόν, ζωντάνεψαν τις παραδόσεις, τα έθιμα και τον τρόπο ζωής των προγόνων μας  μέσα από τις περιγραφές και την παρουσίαση των παιδιών.

Μα, αυτό που τους άρεσε περισσότερο ήταν το ότι ανέλαβαν τον ρόλο του παρουσιαστή! Το γεγονός ότι παρουσίασαν τόσα αντικείμενα σε συμμαθητές, δασκάλους και στους γονείς τους τα ενθουσίασε, τα έκανε να νιώσουν ότι η προσπάθειά τους έχει αξία και χάρηκαν με τους επαίνους και τα καλά λόγια που εισέπραξαν. Καλλιέργησαν την αυτοπεποίθησή τους, έμαθαν να εκφράζονται μπροστά σε κοινό και ενισχύθηκε η συνεργασία, η υπευθυνότητα και η ενεργής συμμετοχή στη μάθηση.

Η Εθνική Επέτειος της Επανάστασης στο 3ο

 Με συμπεριληπτικό και ευφάνταστο τρόπο οι τελειόφοιτοι μαθητές της ΣΤ' τάξης του σχολείου μας, τίμησαν την Εθνική επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης.

Την έναρξη της Ημέρας έκανε ο μαθητής της ΣΤ' Γ. Τσ. που εκφώνησε τον επετειακό λόγο, χτίζοντας μια γέφυρα που ένωσε το «τότε» με το «σήμερα». Μέσα από τα λόγια του, ζωντάνεψαν ήρωες, ιδανικά και αξίες. Μας θύμισε πως η ελευθερία δεν είναι δεδομένη, αλλά ένας αγώνας που συνεχίζεται — μέσα από τις επιλογές μας, τη στάση μας και τη δύναμη της ψυχής μας. Και ίσως το πιο σημαντικό: Μας έδειξε πως ακόμα και μια παιδική φωνή μπορεί να κουβαλάει μεγάλη ευθύνη… και ακόμα μεγαλύτερη ελπίδα.

Στη συνέχεια οι μαθητές της ΣΤ' οδήγησαν τους μικρότερους στην τάξη τους, όπου με λόγο καθαρό, γεμάτο εικόνες και καρδιά, τους ταξίδεψαν πίσω στον χρόνο… σε εκείνη τη στιγμή που η Ελλάδα τόλμησε να υψώσει το ανάστημά της και να διεκδικήσει την Ελευθερία της. 

Έξω από το πλαίσιο της "καθιερωμένης σχολικής γιορτής", έβαλαν στο επίκεντρο λογοτεχνικά βιβλία και ζωντάνεψαν με δραματοποίηση και θεατρικότητα Ήρωες, στιγμές της Ιστορίας και της Τέχνης! 

Τις αφηγήσεις ακολούθησαν δραστηριότητες όπως face painting την Ελληνική Σημαία. Συγχαρητήρια στους εκπαιδευτικούς της ΣΤ1'  Γιώργο Μπουγια, Μαρία Τσαγκαράκη και ιδιαίτερα τον εκπαιδευτικό ΣΤ2' και Υποδιευθυντή Νίκο Γεωργιαννακη για την υλοποίηση της ιδέας και το συντονισμό της ημέρας που απέδειξε ότι το σχολείο δεν μαθαίνει μόνο Ιστορία…τη συνεχίζει.

Το 3ο σε κοινές δράσεις Δημοτικών για την Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας

Με δράσεις συμπερίληψης και ενεργού πολιτειότητας, στο πλαίσιο του Τοπικού Δικτύου Συνεργασίας των Υπεύθυνων Καταγραφής Περιστατικών Bullying των Δημοτικών Σχολείων της πόλης, το σχολείο μας συμμετέχει στην Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας.

Μαθητές και εκπαιδευτικοί βγαίνουν στον δημόσιο χώρο και στέλνουν ένα ηχηρό μήνυμα Φιλίας, Σεβασμού και Αποδοχής:

• Στον πεζόδρομο απέναντι από το παλιό Δημαρχείο, με παιχνίδια συνεργασίας, ομαδικές κατασκευές, εικαστικές παρεμβάσεις και θεατρικό παιχνίδι που καλλιεργούν την ενσυναίσθηση, τη διαχείριση συγκρούσεων και τη δύναμη της ομάδας.

• Στο Δημοτικό Στάδιο, με έναν φιλικό αγώνα Touch Rugby, ένα άθλημα που επιλέχθηκε συνειδητά, καθώς αποτελεί κατεξοχήν παιχνίδι συνεργασίας, εμπιστοσύνης και σεβασμού.

Στόχος μας δεν είναι μόνο η ευαισθητοποίηση για μία ημέρα, αλλά η καλλιέργεια μιας σταθερής κουλτούρας σεβασμού, πρόληψης και έγκαιρης παρέμβασης σε κάθε μορφή σχολικής βίας.

Από την τοπική εφημερίδα 
ΑΝΑΤΟΛΗ 

Το Touch Rugby παρουσιάζεται σε μαθητές και εκπαυδευτικούς των σχολείων της πόλης από την ομάδα του 3ου Δημοτικού σαν άθλημα που δεν βασίζεται στη σωματική δύναμη ή στη σύγκρουση, αλλά:

• στη στρατηγική και την επικοινωνία,

• στη συνεχή υποστήριξη μεταξύ των παικτών,

• στη συμμετοχή όλων, ανεξαρτήτως σωματότυπου ή αθλητικής εμπειρίας,

• στον σεβασμό των κανόνων και του αντιπάλου.

Η “επαφή” στο παιχνίδι γίνεται με άγγιγμα και όχι με βίαιη σύγκρουση, συμβολίζοντας ότι οι διαφορές επιλύονται με διάλογο και συνεργασία και όχι με επιθετικότητα. Κάθε παίκτης είναι απαραίτητος για την επιτυχία της ομάδας – όπως ακριβώς και κάθε παιδί είναι πολύτιμο μέσα στη σχολική κοινότητα.

Μέσα από τον συνδυασμό δημιουργικών δράσεων και ομαδικού αθλητισμού, αναδεικνύουμε ότι:

🤝 Η δύναμη βρίσκεται στη συνεργασία
💬 Η φωνή του καθενός έχει αξία
🌍 Ο δημόσιος χώρος μπορεί να γίνει χώρος δημοκρατίας και συμπερίληψης
🏉 Ο αθλητισμός μπορεί να είναι εργαλείο ειρηνικής συνύπαρξης

Συμμετοχή στον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό για την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου 2026

 Η συμμετοχή του σχολείου μας στον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό για την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου 2026 υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του μαθήματος Πληροφορικής (ΤΠΕ), με υπεύθυνη εκπαιδευτικό τη Χρυσούλα Ξεκαρδάκη. Η δράση εστίασε στην κατανόηση της Τεχνητής Νοημοσύνης ως ενός σύγχρονου εργαλείου που απαιτεί κριτική σκέψη, υπευθυνότητα και ασφαλή χρήση.

Οι μαθητές της Δ1 τάξης ευαισθητοποιήθηκαν αρχικά μέσα από βιντεοπαρουσίαση και συζήτηση γύρω από ζητήματα ψηφιακής ασφάλειας, προστασίας προσωπικών δεδομένων, αξιοπιστίας της πληροφορίας και ηθικής χρήσης εργαλείων ΤΝ. 

Στη συνέχεια, εργάστηκαν ομαδοσυνεργατικά δημιουργώντας διαλόγους βασισμένους σε πραγματικές ψηφιακές καταστάσεις, οι οποίοι αξιοποιήθηκαν για τη δημιουργία ενός κοινού, διαδραστικού έργου με το περιβάλλον οπτικού προγραμματισμού Scratch 3. Έτσι δημιουργήθηκε μια ψηφιακή ιστορία με δύο μαθητές και ένα ρομπότ, αποτυπώνοντας με τρόπο κατανοητό για την ηλικία τους το μήνυμα ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να ενισχύσει τη μάθηση και τη δημιουργικότητα, όταν χρησιμοποιείται με ασφάλεια, κριτική σκέψη και υπευθυνότητα. Η προσέγγιση αυτή συνδυάζει τον προγραμματισμό με τον ψηφιακό γραμματισμό και την αγωγή του ενεργού και υπεύθυνου ψηφιακού πολίτη. 

Τέλος, οι μαθητές έλεγξαν τις γνώσεις τους συμμετέχοντας ομαδικά σε ένα κουίζ στο Blooket, απολαμβάνοντας έναν διασκεδαστικό και παιγνιώδη τρόπο μάθησης και επανάληψης. Μέσα από το παιχνίδι, αξιολόγησαν όσα έμαθαν γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη, αναγνώρισαν πιθανούς κινδύνους και ενίσχυσαν καλές πρακτικές ασφαλούς χρήσης.

Στην παρακάτω σελίδα παρουσιάζεται η εκπαιδευτική δράση συμπεριλαμβανομένης της προετοιμασίας, του παραγόμενου έργου και της αξιολόγησης:

ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Α΄ ΤΑΞΗΣ: «Γραμμή - Σχήμα - Γράμμα - Αριθμός: Τα παιδία χτίζουν τον Κόσμο»

Στην πρώτη τους εικαστική έκθεση, οι μαθητές/τριες της Α’ και Β’ τάξης του σχολείου μας, με την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού εικαστικών Περσεφόνης Νικολακοπούλου, προσεγγίζουν τα βασικά στοιχεία της οπτικής γλώσσας – τη γραμμή, το σχήμα, το γράμμα και τον αριθμό – ως υλικά για να χτίσουν νέους κόσμους. 

Μέσα από το παιχνίδι με το χαρτί, τη σύνθεση και το χρώμα,  τα παιδιά μεταμορφώνουν την καθημερινή σχολική ύλη σε τρισδιάστατες φανταστικές κατασκευές.

Τα γράμματα γίνονται χάρτινα γλυπτά, αποκτούν όγκο και κίνηση.

Τα σχήματα στήνουν ολόκληρες πόλεις, με δρόμους, πύργους και απρόσμενες γειτονιές.

Οι αριθμοί μετατρέπονται σε ζωγραφισμένα «τοτέμ», που υψώνουν τη δική τους ιστορία και ρυθμό.

Κάθε έργο είναι μια άσκηση ελευθερίας, παρατήρησης και δημιουργικής σκέψης. Μέσα από απλά υλικά, τα παιδιά ανακαλύπτουν τις άπειρες δυνατότητες της μορφής και μαθαίνουν ότι η τέχνη μπορεί να ξεκινήσει από ένα κομμάτι χαρτί και να φτάσει μέχρι έναν ολόκληρο φανταστικό κόσμο.

3η Δεκεμβρίου..."Μπες στα παπούτσια μου...ή μήπως όχι;"

 "Η 3η Δεκεμβρίου αποτελεί μια μέρα υπενθύμισης, προβληματισμού και –κυρίως– δράσης. 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, στο σχολείο μας πραγματοποιήθηκαν μια σειρά από βιωματικές, εκπαιδευτικές και καλλιτεχνικές δράσεις με στόχο την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, της αποδοχής και της ουσιαστικής συμπερίληψης.

Τις δράσεις οργάνωσαν και συντόνισαν οι εκπαιδευτικοί των τμημάτων ένταξης, Βάρδα Ιωάννα και Καρπαθιωτάκη Μαρία, οι εκπ/κοί Φυσικής Αγωγής του σχολείου Μήλας Γεώργιος και Αμαργιωτάκης Ιωάννης καθώς και  οι εκπαιδευτικοί Κουσίδου Γεωργία, Τζανή Σοφία , Τσαγκαράκη Μαρία, Τσιαούση Ζωή, Τσαγκαράκη Ελένη και Φρουζάκη Ειρήνη .

Ξεχωριστή στιγμή των εκδηλώσεων αποτέλεσε η επίσκεψη του πρωταθλητή Γεώργιου Κωστάκη. Ο ίδιος μίλησε στα παιδιά για τη ζωή του, τα παιδικά του χρόνια και τη διαδρομή του στον αθλητισμό αλλά και την αναπηρία και το ρόλο της  στη ζωή του.

Απαντώντας σε ερωτήσεις των μαθητών, ανέφερε ότι η σημαντικότερη στιγμή της αθλητικής του πορείας ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου το 2014, όταν άκουσε τον εθνικό ύμνο της πατρίδας μας, ενώ σε προσωπικό επίπεδο, η γέννηση των δύο παιδιών του.

Μετρώντας περίπου 50 μετάλλια στα 35 του χρόνια, τόνισε πως ποτέ δεν σκέφτηκε να τα παρατήσει, ούτε σταμάτησε να προσπαθεί. Αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη μεγαλύτερης στήριξης των αθλητών ΑμεΑ από την πολιτεία, τόσο σε επίπεδο υποδομών και προσβασιμότητας όσο και σε επίπεδο παροχών, αφού ο αγώνας τους βασίζεται συχνά σε χορηγίες και προσωπικό κόστος.

Το μήνυμά του προς τα παιδιά ήταν ξεκάθαρο:

«Να κυνηγάτε τα όνειρά σας και να μην εγκαταλείπετε ποτέ, όσα εμπόδια κι αν συναντήσετε.»

Σχετικά με τη δική του παιδική ηλικία, μίλησε με συγκίνηση για τη στήριξη των συμμαθητών και της οικογένειάς του, χάρη στους οποίους δεν ένιωσε ποτέ «διαφορετικός».

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Ευχαριστούμε τον κύριο Κωστάκη για την ανταπόκριση του και για την αμεσότητα με την οποία μίλησε στα παιδιά.

 Παιχνίδια για όλους

Για όλες τις τάξεις υλοποιήθηκαν παιχνίδια στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου, σχεδιασμένα έτσι ώστε να μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι μαθητές, με ή χωρίς αναπηρία αλλά και εικαστικές δράσεις .

 

 Ταινίες μικρού μήκους – Αφορμή για συζήτηση

Στο πλαίσιο της ημέρας πραγματοποιήθηκαν δύο προβολές ταινιών μικρού μήκους σχετικών με τη συμπερίληψη και την αναπηρία, οι οποίες λειτούργησαν ως αφετηρία για γόνιμο διάλογο με τους μαθητές.

Tαινία 1η 

Ian

Ταινία 2η 

Pip

 Γνωριμία με αθλήματα παραολυμπιακών αγώνων

Τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να γνωρίσουν και να δοκιμάσουν αθλήματα όπως:

• Wheelchair Basketball (Παραολυμπιακό άθλημα από το 1960.)

• goalball   (Παραολυμπιακό άθλημα από το 1976.)

• βόλεϊ καθήμενων   (Παραολυμπιακό άθλημα από το 1980.)

Επιπλέον, συμμετείχαν σε έναν μικρό στίβο με κλειστά μάτια, έχοντας έναν συνεργάτη-οδηγό, βιώνοντας με ασφάλεια έναν διαφορετικό τρόπο κίνησης και συνεργασίας.

                                      

 Συμμετοχή στην έκθεση

«Το φως που μοιραζόμαστε»

Σε συνεργασία με την Ένωση ΑμεΑ Επαρχίας Μεραμβέλου και την Ένωση Γονέων και Μαθητών Αγίου Νικολάου, το σχολείο μας συμμετείχε στην έκθεση ζωγραφικής «Το φως που μοιραζόμαστε», την οποία διοργάνωσαν με επιτυχία οι δύο φορείς, με τα αισθητηριακά παιχνίδια της παιχνιδοθήκης του σχολείου μας.

                                         

                 

Το μήνυμα μας...

«Μπες στα παπούτσια μου… ή μήπως όχι;»

Συχνά λέμε «μπες στα παπούτσια μου» για να ζητήσουμε κατανόηση.
Όμως η συμπερίληψη δεν απαιτεί ταύτιση.

Στη δράση αυτή δεν προσπαθήσαμε να αναπαραστήσουμε την αναπηρία .δοκιμάσαμε διαφορετικούς τρόπους πρόσβασης στο παιχνίδι, στη μάθηση και στη δημιουργία.

Γιατί γίνεται κι αλλιώς.
Γίνεται διαφορετικά.

Ακόμη κι αν δεν βλέπουμε το ίδιο,
δεν ακούμε το ίδιο,
δεν κινούμαστε το ίδιο,
δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα.

Η αναπηρία και η διαφορετικότητα δεν είναι το εμπόδιο.
Εμπόδιο γίνεται όταν ο κόσμος είναι σχεδιασμένος για έναν μόνο τρόπο
και όταν απουσιάζει το μαζί.

Δεν χρειάζεται να μπεις στα παπούτσια του άλλου.
Αρκεί να δεις, να ακούσεις, να κατανοήσεις
ότι η συμμετοχή και η προσβασιμότητα δεν είναι χάρη — είναι δικαίωμα.

Ευχαριστούμε την Ένωση ΑμεΑ Επαρχίας Μεραμβέλου και την Ένωση γονέων Αγίου Νικολάου για την όμορφη διοργάνωση!